sanalbasin.com üyesidir
ust

HABER ARŞİVİ

Lütfen Bir Tarih Seçiniz

E-Bülten

İsim Email

Sitemizin yeniliklerinden haberdar olmak için bültenimize üye olabilirsiniz.

Songül KARAKOÇ

14 Aralık 2014 Pazar Saat: 21:13

Martı Söylencesi

Songül KARAKOÇ

Sessizce geçer zaman sessiz bir ibreyle.

Ne dalında kirazlar kalır yazdan ne güzde sararan yapraklar.

Sert bir rüzgar gibi tozu dumana katarak geçer bazen.

Bazen ılıman uykuların en tatlı hulyalarında farzettirerek, farketmeyerek.

Kalamadan ne acının katında ne de sevincin doya doya...

Kanadının ucunda umarsız savrulan, zamanın içinde kuştur ya insan…

Her kanat çırpışında tüm birikmişliğiyle yine kendisiyle baş başa kalan.

 

Bir martının kalbi, onu martı yapan denizden uzakta ne kadar atabilirdi?

Gözünden akan yaşı denize karıştıramadan,susuzluğunu deniz suyuyla gideremeden ne kadar yaşayabilirdi?

Martı yaşadı, bozkırın bütün sabahlarında o iyot kokusunu aradı.

Çamların arasında burnuna yosun kokularının değdiğini umarak.

Boz güvercinleri martı sanarak...Sanarak, ama avunmayarak.

Ağaçlarda soluklanmadan yegane çırpınan, denizin uslanmayan yaramaz kuşuydu o.

Geride kalan tüm şehirlerin sokaklarında, adım adım taşlarında kendi izlerini bırakmıştı.

Ve geçilen tüm şehirlerin havasında nefesi, kursağında hevesi ve yüreğinde uzaklarda kalanların sesini...

Hışırdasın ağaçlar,rüzgarlar essin, coşsun yağmurlar, çağlasın haykırışları martının.

Yaraları sarılmadan yeni yaralar açılan kanatlarının söylediği türküyü, aklınız ve yüreğiniz arasında bir yerlere yazın.

Ve bilin ki;

Görürseniz eğer gökte denize uçan bir martı, yakalamaya çalışıyordur hayatı.

 

Coşar taşardı denizler, boşaltabilseydi eğer taşıyamadığı yükünü kanatlarının.

Hiç yazı getiremediği gözlerinde bilir misiniz, neden eksik olmaz yaz yağmurları?

Bilir misiniz, bir martının neresidir mezarı ?

Uzun sevmişti martı, sırtladığı tüm fırtınalardan sağ çıkmayı bilmişti.

Kursağına gerdan yapmış, boğazına bir lokma gibi koymuştu bütün yıldızları.

Görememişti kimse haykırışındaki acıyı.

İçseydi denizi diner miydi çığlığı?

....

Suya baktı sonra ve sustu martı.

Ona aşık olmuş bütün balıkları anımsadı.

Şımarıkça uçuşlarına, delice haykırışlarına, güçlü kanatlarına hayran olmuş tüm balıklara minnettardı.

Usunda yarattığı gizli sığınaklarda rastlamışlardı.

Gökyüzü ile denizin, ne balık ne de kendisi için birleşemeyeceğini artık çok iyi biliyordu.

En büyük devrimi o zaman yaratmıştı, acımıştı balıkların aşkına, başkaldırıydı avazında ki çığlıkları.....

 

Ah denizin yaralı kuşu, denizin acılı çalgıcısı

Teşekkürler hayatta olduğun için

Ve eşlik etmek için sana;

Açtım sesini kalbimde ki tüm şarkıların........................Songül Karakoç


Yazı Yorumları ( 0 Adet)

Adınız :
E-mail Adresiniz :
Güvenlik Kodu Lütfen Resimdeki kodu yazınız
Bu Yazıya Yorum Yapılmamış.
İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz?
 

Belirtiyorum.com İnternet Gazetesi Tavsiye Formu

Bu Yazıyı Arkadaşınıza Önerin
İsminiz :
Email Adresiniz :
Arkadaşınızın İsmi :
Arkadaşınızın E-Mail Adresi :
Varsa Mesajınız
Güvenlik Kodu Lütfen Resimdeki kodu yazınız

Yazarın Diğer Yazıları