Sivil toplum örgütlerinin önemine ilişkin bir çok kez yazılar yazdım. Toplumumuzun dinamiklerinin sivil toplum örgütleri olduğunu ve yapılacak çalışmaların mutlaka desteklenmesinin gerektiğini vurguladım.

Bu yolda yapılan çalışmaların alkışlanması gerektiğini ve topluma dinamizm katan sivil oluşumların başta yönetici ve üyeleri ile tüm sempatizanlarının takdir edilmesi gerektiğini belirttim.

Ancak öyle bir döneme geldik ki şaşırmamak mümkün değil.

Ulusal bir çok etkinliğe imza atmış, organizasyonları ile dünyaya kendisini kabul ettirmiş bazı sivil toplum örgütlerinin yereldeki mevcut durumunu görünce üzülmemek mümkün değil.

Bir tarafta bırakın yurdun her köşesine giderek çalışmalar yapmayı, gecesini gündüzüne katarak uluslar arası bir çok faaliyete başarılı bir şekilde imza atmış genel başkanlar varken yereldeki temsilcilerine baktığınızda adeta insanın içi kararıyor.

Son derece "etkili" ve "aktif" olan sivil toplum örgütlerinin yerelde birer "tabela derneği" şekline sokulmuş olduğunu görmek yüreğimi sızlatıyor.

Yıllardır başkanlığını (!) yaparak "sadece kağıt üzerinde isminin bulunmasından rahatsız olmayan bu kişiler", başında bulundukları sivil toplum örgütlerine yeni kişiler kazandıramamaktan "sıkılmadıkları" gibi, ikametgahlarının kapısını bile sürekli kapalı tutmaktan "utanmamaktadırlar".

Hiç sıkılmadan "kağıt üzerinde yönetici" olmanın edasıyla "toplum içine çıkabilmektedirler".

Ne yazıktır ki bu zihniyetin başında bulunduğu bazı sivil toplum örgütlerine ne giden var, ne de bir etkinlikleri var.

Olur ya şayet ikametgahlarında bir toplantıya imza atacak olsalar "birkaç gün öncesinden temizlik yapmak" zorundalar ki aksi durumda "rezil olmayla" karşı karşıya kalabilirler.

Kullanılmadığı için "toz, künge" içinde kalmış binalar, "kirden içeri ile dışarının görüntüsünün tamamen kesilmesini sağlayan pencereler" ve daha neler neler…

Belki bu yazdıklarımı okuyunca neden bu konuya değindiğimi düşünebilirsiniz. Hemen cevaplamak isterim.

Bir insan yapabileceği görevi yapmalıdır. Şayet hiçbir şey "üretemiyorsa" yani dünyanın tanıdığı bir derneği /örgütü/oluşumu adeta "tabeladan ibaret bir hale getiriyorsa" toplum içinde çok rahat "dolaşamamalıdır" diye düşünüyorum.

Biraz "sıkılmalıdır", "çekinmelidir", “ben neler yaptım?” diye kendi kendine sormalıdır.

İşte bu yazı bunun için yazıldı.

Okuduğunuzda “evet haklısınız, ………..derneği sizin kastettiğiniz durumda” diyorsanız mesajı çok iyi anlamışsınız demektir.

Şayet “daha açık yazsaydınız hiçbir dernek aklıma gelmiyor, kimi kastettiniz?” diyorsanız, lütfen bu yazıyı okumamış kabul edin.

Çok daha açık ifade ederdim ama bana göre, bu durumda olan o kadar çok oluşum var ki açıkça ifade etmenin okurlarıma haksızlık olacağını düşündüm.

Benim okurum "leb demeden leblebi" deneceğini çok iyi anlar.

Hoşçakalın...